Over mij:

Je bent nieuwsgierig naar wie ik ben en dat kan ik mij voorstellen! Wanneer je door mij wilt laten coachen of een workshop bij mij wilt doen, wil je wel weten wat mijn drijfveren zijn en wat ik voor je zou kunnen betekenen. Heel begrijpelijk!

Ik ben Wilma Schraa, 61 jaren jong, getrouwd en trotse moeder van twee prachtige kinderen. Ik woon samen met mijn partner op een mooie, rustige en inspirerende plek net tussen de dorpen Klazienaveen, Weiteveen en Erica in. Mijn kinderen studeren inmiddels in Groningen, maar helpen mij regelmatig bij alle digitale klussen, zo ook deze website. Mede dankzij hun is dit tot stand gekomen.

Het creatieve zit in de familie zullen we maar zeggen. Mijn opa maakte voor iedereen pentekeningen, kleine schetsjes van landschappen en het boerenleven. Mijn zus maakte prachtige tekeningen en mijn moeder is altijd erg actief geweest met allerlei handwerktechnieken.
Mijn interesse om mijn creatieve kant te willen ontdekken was van huis uit wel gewekt.
Hoewel ik begonnen ben met een cursus tekenen en schilderen, werd ik op latere leeftijd meer geraakt door het werken met klei en steen.
Je kunt wel zeggen dat ik autodidact ben. Hoewel ik wel enkele cursussen en workshops heb gevolgd, leer ik vooral door veel zelf te doen. Tot voor kort heb ik cursussen in beeldhouwtechnieken gevolgd bij Hans Rikken in Borger. Helaas stopte dit wegens te weinig deelnemers.

Vanaf mijn 17e jaar werk ik in de zorg en heb ik de oude Z-opleiding gedaan. Op latere leeftijd heb ik mijn Hbo pedagogiek diploma behaald. Vervolgens heb ik de post hbo studie Verlieskunde gedaan bij Herman de Mönnink.  De laatste jaren heb ik mij meer verdiept in het coachen. Het creatieve aspect, waar ik mijzelf heb kunnen herontdekken. Later de 2 jarige opleiding als Krachtcoach en op dit moment nog meer verdieping in het jaarprogramma van Creatief coachen.

Nog altijd werk ik in de zorg, waar ik zo’n 44 jaar geleden begonnen ben, hoewel in een ander jasje en functie. Nu is de tijd voor mij gekomen om mijn werk te gaan combineren met dat wat ik het liefste doe.

Ik hou van reizen en toen ik nog ergens in de twintig was(lang geleden😜) heb ik wat rondgezworven op de wereld. Andere culturen ontdekken en vooral de natuur in!
Mijn quilty pleasure is Tony Chocolonely en dan vooral de pure! Mmm...ik kan er niet vanaf blijven. En waar je me ‘s nachts voor wakker mag maken.....ehm, doe maar niet! Laat mij maar lekker liggen.

Het logo:

Het logo heeft voor mij betekenis. Het is niet voor niets zo gekozen.

Het begint met een Enso wat een symbool is uit de Japanse calligrafie. Zenboeddhistische monniken proberen elke dag opnieuw een zo perfect mogelijke cirkel te tekenen in één ademhaling en met één penseelstreek. Deze open Enso is een teken voor imperfectie. Voor mij het accepteren van het leven, zoals het zich aandient. Het geeft uitdrukking aan beweging en ontwikkeling. Je mag groeien. Hier geldt de schoonheid van onvolmaaktheid.
Een ensō schilderen is een goede oefening om tot een verhoogd bewustzijn te komen. Er is stilte en concentratie voor nodig en een bewuste overgave aan het hier en nu. Je wordt er rustig van, je hoofd wordt stiller, opener en ook gerichter. De geest is op dat moment vrij om het lichaam iets te laten scheppen.

In het witte, lege deel binnenin de cirkel staan mijn beide initialen, verweven met elkaar. De W nog eens extra versierd met natuurelementen.

Onder de Enso staat een Unalome.
De 'Unalome' is een boeddhistisch symbool dat als betekenis ‘het pad van verlichting’ heeft. Het staat voor de geboorte (je eerste trauma) ofwel de chaos - dat is de spiraal onderaan die zijn weg baant naar boven. Van daaruit vertrekt onze groei met onze fouten, onze levenslessen die worden geleerd. Weergegeven in de lussen die van groot naar klein naar boven reiken. Wat tot slot zal leiden tot onze spirituele groei, in de rechte lijn omhoog. Transitie naar harmonie, op weg naar verlichting, de 3 stippen op het einde van ons pad. Het bereiken van een hoger bewustzijn.

Ik zie de unalome als het op gang brengen van een bewustwordingsproces. Iedereen ondergaat in dit leven leuke en minder leuke dingen. Het is je levenspad. Aan jou de taak te leren hoe hiermee om te gaan. Mijn visie is dat het overwinnen van de lessen die je tegen komt tot groei zal leiden, waarin ik misschien een klein stukje mee mag lopen.